ارژنگ

گویند که مرتضی علی در نجف است در بلخ بیا ببین چه بیت الشرف است

|+| نوشته شده توسط ژکفر حسینی در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1384 و ساعت 8:19 |

مراسم آغاز جشن نوروز و میلهء عنعنوی گل سرخ در شهر مزارشریف

باشكوه‌ترین مراسم نوروزی در شهر مزارشریف ولایت بلخ برگزار می‌شود. برپایی جشن باستانی گل سرخ به درازای تاریخ بلخ گزین قدامت دارد. این جشن را «میلهء گل سرخ» نام نهاده‌اند؛ زیرا دشتهای بلخ در این فصل غرق گل سرخ می‌شود. دشت و دمن‌، كوهها و تپه‌ها، کشتزارها و باغها و حتی در و دیوار و بام ‌ها را گلهای سرخ شقایق دربرمیگیرد.

مزار شریف، مركز برگزاری جشن گل سرخ‌ است‌ که همه‌ساله با برافراشتن علم مبارك زیارت سخی شاه اولیا، آیینهای نوروزی آغاز میشود. گفتنی است هزاران نفر از سراسر افغانستان برای شرکت در این آیین ملی و دینی، خود را به مزار شریف می‌رسانند. به همین دلیل، شهریان مزار در ماه‌ حوت، مهمانخانه‌ها، مسافرخانه‌ها، هوتلها، رستورانها و چایخانه‌ها را برای استقبال از مهمانان آماده می‌کنند. پارك های روضه‌، جاده‌ها و ساختمانهای پیرامون آن تزیین و چراغان می‌شوند.

در شب سال نو هزاران زن و مرد، پیر و جوان‌، كودك و بزرگ در پارك های روضهء زیارت سخی جمع می‌شوند و شب را با خوشی و شادمانی بیصبرانه در انتظار ورود نوروز و برافراشتن علم مبارك شاه اولیا به پایان می‌رسانند. ساعت 9 صبح نوروز، علم مبارك مزارشاه اولیا، در حالی كه با تكه سبز جدید پوشیده شده‌ است‌، در مراسم رسمی و در میان شور و هیجان هزاران نفر برافراشته می‌شود. با بلند شدن بیرق‌، موزیك احترام نواخته میشود و توپهایی به رسم احترام شلیك می‌گردد. خیل انبوهی از كبوتران سپیدبال زیارت سخی نیز در فضای نیلگون آرامگاه پرشکوه شاه اولیا و بر فراز شهر مزار شریف به پرواز درمی‌آیند. گاهی رییس دولت یا یکی از مقامهای بلندپایهء حکومت یا والی بلخ در مراسم حاضر میشوند. پس از سخنرانی و منقبت خوانی و دعای شکر، مسابقات سنتی بویژه بزكشی در دشت شادیان برگزار می‌شود و تیم برنده در مراسمی شكوهمند، جام قهرمانی را به دست می‌آورد.

زنان و مردان‌، كودكان و جوانان و سالمندان با سینی‌های هفت میوه و غذاهای گوناگون در دست و لباسهای تازه و رنگارنگ بر تن، در آغوش طبیعت و سبزه‌ها به جشن و شادمانی می‌پردازند. آنان سفره‌های مشترك پهن می‌كنند و غذاهای خویش را مشترك می‌سازند. البته پیش از صرف غذا به همدیگر شادباش میگویند ودعای شكر به جا می آورند.

در روز نوروز بسیاری از بیماران بی درمان از گوشه و کنار افغانستان و حتی كشورهای همسایه‌، به امید شفایابی به زیارت شاه مردان رو می‌آورند و در پای علم مبارك جا می‌گیرند. بسیار دیده شده است که آنان شفا گرفته و آنگاه با احساس نیروی روحی تازه یی، به دیار خویش برگشته اند.

با برافراشته شدن علم مبارك مزار سخی در روز نوروز، جشن گل سرخ تا چهل روز ادامه می‌یابد و در روز چهلم، علم مبارك پایین می‌شود. در گذشته ها، هنرمندان سرشناس افغانستان مانند: زنده یادان استاد غلام حسین خان‌، استاد محمد حسین سرآهنگ‌، استاد نتو، احمدظاهر، استاد صابر، استاد رحیم‌بخش و دیگر استادان موسیقی و سرایندگان معروف همچون: استاد وهاب مددی‌، استاد هم‌آهنگ‌، شیر غزنوی‌، بیلتون‌، استاد دُری لوگری‌، استاد مهوش‌، هنگامه‌، ظاهر هویدا و دیگر هنرمندان در جشن گل سرخ شرکت میجستند و به اجرای موسیقی میپرداختند و میخواندند که:

بیا که بریم به مزار ملا مامد جان سیر گل لاله زار واوا دلبر جان

|+| نوشته شده توسط ژکفر حسینی در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 و ساعت 17:35 |

نوروز و شاعران

مولانای بلخی:

اندر دل من مها دل‌افروز تویی

یاران هستند و لیک دلسوز تویی

شادند جهانیان به نوروز و به عید

عید من و نوروز من امروز تویی

حافظ شیرازی:

ز کوی یار میآید نسیم باد نوروزی

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی

به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

سنایی غزنوی:

با تابش زلف و رخت ای ماه دلفروز

از شام تو قدر آید وز صبح تو نوروز

از جنبش موی تو برآید دو گل از مشک

وز تابش روی تو برآید دو شب از روز

خواجوی کرمانی:

خیمة نوروز بر صحرا زدند

چارطاق لعل بر خضرا زدند

لاله را بنگر که گویی عرشیان

کرسی از یاقوت برمینا زدند

ملک الشعرا بهار:

رسید موکب نوروز و چشم فتنه غنود

درود باد بر این موکب خجسته، درود

به هرکه درنگری، شادیی پزد در دل

به هرچه برگذری، اندُهی کند بدرود

فروغی بستامی:

عید آمد و مرغان رة گلزار گرفتند

وز شاخة گل داد دل زار گرفتند

نوروز همایون شد و روز می گلگون

پیمانه‌کشان ساغر سرشار گرفتند

منوچهری دامغانی:

نوروز، روزگار نشاطست و ایمنی

پوشیده ابر، دشت به دیبای ارمنی

از بامداد تا به شبانگاه می خوری

وز شامگاه تا به سحرگاه گل چینی

سعدی شیرازی:

برآمد باد صبح و بوی نوروز

به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال و همه سال

همایون بادت این روز و همه روز

عبید زاکانی:

چو صبح رایت خورشید آشکار کند

ز مهر قبلة افلاک زرنگار کند

رسید موسم نوروز و گاه آن آمد

که دل هوای گلستان و لاله‌زار کند

نظامی گنجوی:

بهاری داری ازوی بر خور امروز

که هر فصلی نخواهد بود نوروز

گلی کو را نبوید آدمی زاد

چو هنگام خزان آید برد باد

|+| نوشته شده توسط ژکفر حسینی در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384 و ساعت 17:28 |

دو دوبیتی

بيتو

جهان بی روی تو رنـگی ندارد

وجـود عـشـق آهنـگـي نــدارد

به هر جا بوسه بر پايت نمايم

که عاشق ننگ از ننگی ندارد

نوای زنده گانی

سخن هنگامهء شورصدايت

نـواي زنـده گانـی در نـوايت

دل من ميـتپد در خاک ليکن

خـوشم از بـوسهء آرام پايت

ژکفر حسینی

|+| نوشته شده توسط ژکفر حسینی در یکشنبه چهاردهم اسفند 1384 و ساعت 20:41 |

گذر گاه

اولين روز، در گذرگهء عشق
دلـم از شــوق ديدن تو تپيد
سخــنت روح آشــنايي را
در تن سرد و خسته ام بدميد

گفتمت: عشق من! قسم به خدا
بيتو ام ميل زنده گاني نيست
زنده گي بيتو زرد و پژمرده ست
گـل امـيد ارغـواني نيـست

آه ديريست زان گذرگهء دور
در دلت جز غروب يادي نيست
بر لب من ز درد دوري تو
خنده يي آرزوي شادي نيست

ژکفر حسینی

|+| نوشته شده توسط ژکفر حسینی در چهارشنبه دهم اسفند 1384 و ساعت 16:5 |

کاش

چشم هایش بحریست

لاژورد و آرام

دل من زورق عشق

کاش!

قهر توفان نکند

ژکفر حسینی

|+| نوشته شده توسط ژکفر حسینی در سه شنبه نهم اسفند 1384 و ساعت 11:4 |